Gradska galerija Bihać
IZET ALEČKOVIĆ 26.04. - 13.05.2007. - SLIKE I CRTEŽI
Slikarstvo Izeta Alečkovića bez zazora evocira ekspresionističku slikarsku gestu i svojim dramatičnim tonom reafirmira onu normu umjetničkog stvaranja po kojoj (i) likovna umjetnost (ukoliko se ne zatvara u iskazno prazni formalizam, ili ukoliko se ne želi iscrpljivati u pukim tehničkim istraživanjima i varijacijama dotičnog medija, a pogotovo ukoliko svoj umjetnički razlog ne želi po svaku cijenu tražiti u "modama" i "trendovima") svoj raison d?etre nalazi u izražajnoj ( ili " spoznajnoj") funkciji slike, u kojoj do riječi dolazi sasvim određena temeljna ?misao?, tačnije, njezinim likovnim sredstvima ekspliciranu i ?teza?, ?nadzor? ili neka vrsta slikarske spoznaje koja izvire iz, ili se prepliće sa snažnim elementarnim doživljajem. Tu elementarnost i silinu doživljaja ? koja se pretače u slikarski dramatičan događaj ? u Alečkovićevim radovima iščitavamo kako u njegovom tematskom elementu ili u simboličkom potencijalu pojedne slike tako i u likovnim sredstvima i postupku Alečkovićevog saopćenja.Njegovo slikarstvo se obavezuje svojoj ekspresivnoj zadaći, odnosno dovođenju do riječi slikarevog doživljaja drame ljudskog postajanja i njegove interpretacije. Ta središnja, gotovo opsesivna Alečkovićeva tema je , dakle, ljudska egzistencija, tačnije njezina trošna tvar, njezina prolaznost, njezino dramatično ( i mučno) propadanje. To je rubna ( smrtna) zona ljudskog postojanja u kojoj se događaju raja kao događaj raspadanja odigrava na pozornici ljudskog tijela kao fokusa života i smrti. Tu dramu raspadanja, mučninu smrti, prizore rastakanja ljudskog tijela, Alečković izražava prikazom ljudskih kostiju, fokusira se na fragmente tijela i skeleta, tačnije na njihovo haotično rasipanje i preplitanje koje ? premda primarno predstavlja raspad života u mrtvu tvar, njegovu prolaznost ? povratno ( u nekoj vrsti Alečkovićeve rekompozicije haosa ) rezultira proizvodnjom "novih" ali posve grotesknih oblika, koji bi se mogli tumačiti kao izopačena "produkcija" same smrti (naznačena u pervertiranim antropomorfnim figurama, njihovim fragmentima ili u čudovišnim dijaboličnim obličjima koja pripadaju simboličkom jeziku smrti ).
U tom pogledu bi se Alečkovićev slikarski niz mogao smatrati svojevrsnom stilizacijom i reaktualizacijom starog (ali ne zastarjelog) motiva danse macabrea, koji nije lišen svojih grotesknih, ali ni ironijskih akcenata. Alečkovićeve slike ? kao neka vrsta ekspresionističke ?anatomije? ? ujedno predstavljaju svojevrsni egzistencijalni satirikon, koji je u svom drugom sloju bremenit mučninom i strepnjom pred maskom smrti koju ljudski život uvije neumitno nosi na svom licu.....................
Prof.dr. Sulejman Bosto

BIOGRAFIJA
Izet Alečković rođen 01.06.1944. godine u Sarajevu. Završio akademiju likovnih umjetnosti u Sarajevu. Član udruženja likovnih umjetnika BiH. Radi kao profesor u Školi primjenjenih umjetnosti u Sarajevu. Izlagao na 28 samostalnih izložbi u zemlji i inostranstvu, kao i niz zajedničkih izložbi.
Učesnik mnogih akcija, instalacija i perfomansa s gupom "ZVONO". Bibliografija i ostala dokumenta uništeni u ratu.

Adresa : Azize Šaćirbegović 128 /XIII, Sarajevo
Telefon : 033 / 613 ? 371
Atelje : Bulevar Meše Selimovića 13 Sarajevo



na vrh