Gradska galerija Bihać
IZLOŽBA RADOSLAV TADIĆ 26.03.2004 - 13.04.2004.
BIOGRAFIJA

Radoslav Tadić rođen je 14.aprila 1946 u Sarajevu. Završio je Akademiju likovnih umjetnosti u Sarajevu a postdiplomski studij na Akademiji likovnih umjetnosti u Ljubljani. Profesor je na Akademiji likovnih umjetnosti u Sarajevu.

PREDGOVOR

RAĐANJE OBLIKA

Slikarstvo Radoslava Tadića
Iako je jedan od pristalica i članova umjetničke grupe Prostor - Oblik, Radoslav Tadić se oslanja na vlastite ideje o načinu predstvaljanja likovnih vizija i o odnosu temeljnih kategorija likovnog jezika -prostora, boje i oblika. Tadić ne zamišlja oblik izvan prostora, kao zasebnu jedinicu čijim se umnožavanjem ili pomjeranjem formiraju svijest i predstava o prostoru. Oblik je za Tadića integralni dio prostora, odnosno prostor je i sam naseljen oblicima koje samo treba otkriti i na adekvatan način pživjeti. Zbog toga Tadićeve kompozicije nisu ni dekorativne ni deskriptiven: one svoju ljepotu crpe iz suptilnih intervencija kojima slikar u monohromnoj jednoličnosti podloge pronalazi konture oblika, kao da su ti oblici tu oduvijek postojali i kao da ih je slikar samo oživio. Ukratko, oblik je, za Tadića, nerazdvojivo vezan za svoju podlogu i izvan nje on i nema drugih referentnih vrijednosti.
Tadićev postupak proizilazi iz logike tzv. primarnog slikarstva čiji je cilj da otkrije same izvore oblika, da utvrdi njegove kvalitativne razlike u odnosu na podlogu na kojoj nastaje. Budući da apstrahuje ideju predstavljanja i odbacuje mimetički princip,primarno slikarstvo traga za samim mogućnostima rađanja oblika, za dekodiranjem podloge u kojoj su upisani likovni elementi i njihovi međusobni odnosi. Riječ je, dakle, o primjeni generičkog načela a ne o uvažavanju relacionih shema prostor - masa, oblik - boja, znak - značenje. Primarno slikarstvo, oslanjajući se na klasične tehnike ili tragajući za novim načelima izvođenja, postavlja pitanje mogućnosti izvornog likovnog gesta, pitanje porijekla oblika koji nije preuzet iz realnog svijeta, ali nije ni oživljavanje nekog apriornog koncepta koji traži fizičku materijalizaciju. Primarno slikarstvo započinje kada iz našeg sjećanja iščeznu tradicionalna načela oblikovanja i kada zanemarimo nasljeđe klasičnog viđenja svijeta.
Ovakav stav i likovna praksa koji iz njega proizilazi zahtjevaju pobliže određenje pojmova i prostora i oblika. Svoju likovnu misao Tadić izvodi iz određenja same podloge slike : podloga na Tadićevim slikama nije neutralna i plošna pozadina na kojoj se profiliraju konture objekata i njihovi prostorni odnosi. tadić ne prihvata distinkciju između suštine i privida, tj. ni oblik nije suština ni prostor nije samo privid. Tadić već u pripremi slike formira podlogu koja ima svoju strukturu i svoju realnu supstancu. Prema tome, i oblici su već predodređeni da izrastu iz podloge kao izraz njene skrivene morfologije. Zato oblici nisu samo koloristički privid i igra svjetlih i tamnih površina koja stvara iluziju slike. Oblici su inkorporirani u podlogu slike, obilježeni njenim reljefom i podložni zakonima uzajamnog djelovanja materijalne osnove i oblika koji se profiliraju zahvaljujući reljefnoj strukturi slike

Nikola Kovač



na vrh